Na ettelijke smsjes en telefoontjes en  nachtelijk verspreiden van geboortekaartjes kan het nieuws ook “online” gedeeld worden…

Onze baby zag vandaag om 21u11 het levenslicht en zal door het leven gaan als EBEN!

De mama en Eben stellen het bijzonder goed na een intense periode van kreunen, zuchten en zweten.

Lengte: 46cm

Gewicht: 2kg 380

Voor degene die zich de nodige vragen stellen over de aanhoudende, oorverdovende stilte en het gebrek aan een krijsende baby…  neen, er is nog geen teken van “geboorte – zin” ….

Tijdens ons, voorlopig, laatste bezoek aan de gynaecoloog werd het bijzonder duidelijk dat deze zwangerschapsmarathon binnenkort de eindstreep zal halen. Enkel die laatste rechte lijn, die ultieme laatste sprint dient nog ingezet te worden. De baby heeft de juiste “spikes” aangetrokken en zich al in het startblok genesteld met het hoofdje naar beneden. Enkel nu nog die energie sturen naar de “afduwvoet” om het blok te verlaten en het startschot te geven van de weeën.

In afwachting is het een geruststelling te weten dat alles nog steeds naar plan verloopt en de baby in goede conditie verkeert…

Ondertussen wordt er op het thuisfront nog naarstig verdergewerkt aan het “nestje” om Pruts in ideale condities te kunnen verwelkomen.  Foto’s zullen binnenkort toegevoegd worden aan deze blog.

Een tweeling met verschillende vader…

Klik..

In de wereld van vandaag worden baby’s verhandeld als het ware als tomaten bij de groentenboer, verkocht, gedumpt tussen het vuil, als vondeling gelegd… Je hoort en leest niets anders meer de laatste weken. Er kan een hevig sociaal en politiek gevoerd worden over deze schrijnende toestanden en in meerdere gevallen ligt de basis eerder bij deze compleet gek wordende en vierkant draaiende aardbol waarop we ons, beperkt in tijd, leventje lei(ij)den… maar laten we ons vooral richten op het biologisch mirakel die zich in ons midden afspeelt… Het is en blijft en bijzondere ervaring en emotionele taferelen zijn nooit ver weg… een geheimzinnig lachje, een speels vlindertje in de buik, een fijne gedachte aan wat komen zal…

De gyné had ook deze keer niets dan goed te vertellen. Vruchtwater ok, groei van de baby ok, positie ok, Cin ok, …ok..ok…het leek wel een oude reclame spot van een japans automerk Maar zo hebben we het ook graag natuurlijk. Een goed verloop van de zwangerschap en zo weinig mogelijk zorgen..het is alvast een goed begin.

De volgende “date” staat gepland voor net na de feestdagen.

Alweer quasi een maand, zonder al te veel problemen, achter de rug en de volgende “date” staat alweer rood omcirkelt in de agenda van volgende week. Aanstaande dinsdag zien en horen we nogmaals Pruts op de monitor. Als de paparazzi wederom aanwezig zijn, zullen de foto’s en het verslag gauw op deze pagina verschijnen… Ondertussen tellen we rustig verder af en houden we de vingers gekruist. Het wordt tijd dat hij/zij zijn/haar chaperon eens de opdracht geeft om thuis te blijven zodanig dat we eens alleen op stap kunnen gaan

buik 10.11.2008

De periode van de laatste officiële of eerder gezegd theoretische 100 dagen werd ingegaan.  Elke voorbijgaande dag is een dagje dichter bij de “verlossende” en lang verwachte doch hectische eerste live ontmoeting met ons nieuw gezinslid… De druk wordt nu wel stilaan voelbaar. De werken moeten gefinaliseerd worden (how in the hell gaan we dat nog klaar spelen? ), de geboortekaartjes dienen vorm te krijgen (nachtuurtjes of toch nog bij de drukker langsgaan?), het “geboortesuiker” moet gekozen worden in functie van het thema en de naam, de administratieve mallemolen kan maar best in gang gestoken worden, enz…enz… Onze eerste rustige dag zal nog niet voor morgen zijn. Niet enkel wij voelen de druk en gaan rekenen of we de deadline wel zullen halen, maar ook grote zus begint stilletjes aan ongeduldig te worden en vraagt alsmaar meer wanneer ze nu haar zusje of broertje zal kunnen “de fles” geven. Elke dag een stapje verder en toch ook dichterbij….

De voorbije dagen zijn we een versnelling hoger gaan draaien en kunnen we stiiletjes aan gaan spreken van de “afwerkfase” ook al zal deze nog enkele weken, al dan niet maanden, van onze tijd en energie vragen. Maar er is hoe dan ook een heel klein lichtje zichtbaar aan het eind van deze renovatietunnel. De zolderverdieping, ook wel Kato’s eigenste wereldje, is met uitzondering van de fijne afstemming van decoratie en meubeltjes en de dress-in quasi zo goed als af. We moeten vanaf heden geen twee trappen meer hoog om ons in het zweet te werken. De “main bedroom”, de baby’s kamer, badkamer en traphal staan nu hoog op het prioriteitslijst, om de traditionele “to do list” te vermijden… De keuken nemen we er wel ergens tussen

Een nieuwe reeks foto’s vinden jullie uiteraard op de “Nest in wording“-pagina…